Never Stop Loving

Σήμερα άκουσα μιαν πολλλά ωραία σκέψη για τους ανθρώπους….

“Ο έρωτας με έρωτα περνά.Εν μπορείς να ξεχάσεις κάποιον που σου επρόσφερε τις καλλήτερες στιγμές τις ζωής σου αν δεν βρεθεί ένα τρίτο πρόσωπο που έννα σου δώσει νέες εμπηρίες τζιε στιγμές,διεκδικόντας τα πρωτία.Τζιε τούτο γιατί ο άνθρωπος εν μπορεί ποττέ ναν κενός.Έσιει την ΑΝΑΓΚΗ ναν ερωτευμένος. Έστω τζιε υποσεινήδυτα είμαστε ερωτευμένοι. Μπορεί να σπάζουμαι τον έρωτα τζιε να τον διαλίουμε μες τις φιλίες τζιε στον εαυτό μας ή στην σκέψη ενώς ατόμου, αλλά ο έρωτας πάντα υπάρχει.Κανένας μας ένεν κενός,ούτε τωρά , ούτε εχτές, ούτε αύριο!”

Ζάαρκα αλα ζωή

18 χρονών γαουρούθκια τζιε πρέπει να πιάμε έτσι απόφαση. Αλλά μάλον η ζωή έτσι δουλεύκει. Ρώσικη ρουλέτα..

Εγώ τωρά μπορώ να πάω μουσικός, φυσικός , μηχανολόγος πας σε ότι κατεβάσει η κκελλέ του κάθε..τεέλοσπάντων…Μπορώ να ανοίξω περίπτερο , κατάστημα ρούχων σεξ σιοπ ή ένα μπαράκι. Ή πάλε να πιάω τη κιθαρούα μου, να στέκουμαι μες τις πλατείες, να φκάλλω το εισιτήριο μου για άλλη χώρα, άλλη πλατεία..

Νιώθω ότι είμαι πάλε νηπιαγωγείο τζιε γυρέυκω το δαχτυλίδι. Σε τούντην περίπτωση εν η ευτυχία!

Άααατε ολάννν..κλείω τα μμάθκια , σείρνω τα ζάρκα, τζιε το γκούγκολ βοηθός..

Drawings

Ποττέ εν ασχολήθηκα με την ζωγραφική να λαλούμεν την αλήθκεια . Τα σχέδια τζιε τα γράμματα μου πάντα ήταν όσο καλή εν τζιε η ορθογραφία μου. Φαντάζεσαι.Τέλοσπαντον , τωρά τελευταία ανακάλυψα οτι αρέσκει μου να κάμνω σχέδια. Απλά πράματα , μολυβούι τζιε μια κόλλα τετραδίου. Το μπλόγκ έκλεισα το σε μια φάση αλλά είκπα να το ξανανοίξω, απλά ήθελα να μοιραστώ κάποπια που τα σαχλά σκλιτσα μου.

έλα δα τζιε θέλω σε

έεεεε μαστρε , μαστορισσα συν πολίτη , συνάνθρωπε συν μπλόγκερ συνγάρε κ.τ.λ αφιέρωσε μου 7 λεπτα και 25 δευτερόλεπτα που την πολίτημη ζωή/ζωούλλα σου, να δείς το πιο κάτω βίντεο. Μια ταινία μικρού μήκους που ερασιτέχνες. Το λοιπόν , εν θα σου πω τίποτε άλλο. Δε την τζιε αν έσιεις την καλοσήνην μοιράσου τα σχόλια τζιε τα συναισθήματα σου με το όνομα σου ή τζιε ανώνυμα αν είσαι αντροπκιάρης/σσα.

Καλήν Ημέρα.

Ray Charles – Hallelujah I Love Her So

Humans? Funny little things

 

Ένας λόγος που εν πιστεύκω σε κανένα θεό / δύναμη/ οντότητα και πράσινα άλογα.

Πάντα εγοήτευκε με αμαν είμαι σε ένα τόπο που εδιαδραματίστηκαν ιστορικά γεγονότα να σκέφτουμαι ότι παράδειγμα τζιαμαί που στέκομαι εστέκετουν ο τάδε..Ή ασπούμε κάτω Λευκωσία τζιαμί οπου εν τα τοίχοι να προσπαθώ να φανταστώ εναν σκλάβο να χτίζει το τοίχος πέτρα πέτρα ή ένας τοξότης να φκάλει σκοπιά στο ίδιο ακριβός σημείο που στέκομαι εγώ ανέμελος μετά που τόσα χρόνια. Μερικές φορές ο χρόνος φένεται μου ασύλληπτος, ακατανόητος.

 

 

Paris now and then.

γάματα. δεν έχει διαφυγή

 

ε κοπέλια ,αμαν έσιεις έλληψη εγωισμού τζιε εν έσιεις σωτηρία τι καμνείς?έσιει κανένα χαππούι??

Ο μικρός ιππότης

Κάθεται στο δωματιάκι του, με το αυτοσχέδιο μαξιλαρένιο κάστρο του! Κατσαρόλλα για κράνος, οδοντόβρουτσα για σπαθί. Με όλο το θάρρος και την παιδική του φαντασία μαζεμένη πολεμά τον αδύσταχτο δράκο. Τον Κύριο Αρκουδάκιπουτατζιαμπο!

Η κατάσταση είναι δύσκολη. Πηδά πίσω απο το κρεβάτι για να καληφθεί απο την λύσσα του. Σταματά για λίγο. Περιμένει… Ησυχία…Να μην τον ακούσει ο κακός αρκούδος….βγάζει σιγά σιγά το κεφαλάκι του για να ελέγξει το πεδίο. Ελεύθερο.ΕΠΙΘΕΣΗΗΗΗΗ!!!!

Οχ..ο αρκούδος έφερε βοήθεια..Τον κύριο παντόφλατηςμαμμας και την κυρία χτενιάτηςαδερφής!!! Υποχώρησηηη…πίσω στο οχυρόοοο!!!

….

Μπαίνει η μητέρα στο δωμάτιο με ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπό της, για τον γιό της. Που την κάνει περίφανη. Ποσο της αρέσει θεέ μου (γκουγκλ)  να τον βλέπει τόσο χαρούμενο, χαμένο στον δικό του παιδικό ονειρικό κόσμο. !

Κάνει λοιπόν ένα διάλυμα ο μικρός μας ιππότης.Άλλωστε μια άψυχη παντόφλα,μια άψυχη χτενιά και ένα άψυχο αρκουδάκι δεν θα πήγεναν μακριά.

ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!..ΤΟ ΠΙΟ ΤΕΕΕΛΕΙΟ ΔΩΡΟ!Η καλύτερη μαμμά…ένα ηλεκτρονικίο παιχνίδηηη!!!!!!Πόσο πολύ το ήθελα!!

Περνούν οι μέρες, περνούν οι εβδομάδες…το ηλεκτρονικό παιχνίδι ήταν μια αλλαγή στην ζωή του.Πιό ευτιχισμένος από ποτέ, χαμένος στον ηλεκτρονικό κόσμο, που τόσοι ψυχολόγοι το μελέτησαν με μανία, αρπάζει την ζωή των παιδιών.

Ο κύριος αρκούδοςπουτατζιαμπο όμως δεν πήγε μακριά, ούτε η παντόφλατησμαμμάς ούτε η χτενιάτηςαδερφής.

….

5 βδομάδες. Το ηλεκτρονικό παθένει ζημιά, πάει έσπασε.Χάλασε.Έμεινε στο παρελθόν.

Ο μικρός ιππότης δεν είναι πλέον ευτυχισμένος…Δεν θέλει να πολεμήσει τον αρκούδο και τους συμμάχους του…θα ήταν ανιαρό. Άλλωστε δεν θα του πρόσφερε τόσοι ευτυχία όσο το ηλεκτρονικό παιχνίδι. ….Θλίψει τυλίγει τον μικρό ιππότη, και ένα μεγάλο καινό μένει ανοιχτό. Ήταν ευτυχισμένος πρην αποκτήσει το ηλεκτρονικό παιχνίδι, αλλά τώρα δεν μπορεί να απολαύσει τα παλιά του παιχνίδια…Ισώ θα ήταν καλύτερα να μην του δινόταν ποτέ αυτό το δώρο από την μαμμά?…